-+soul-society~ SST +-






-+soul-society~ SST +-
 
Portalบ้านช่วยเหลือค้นหารายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)
ประกาศ: ยินดีต้อนรับ สู่ บอร์ดโซล-โซไซตี้ ค่ะ [G]
ประกาศ :กำลังมีการอัพเเละเปิดห้องใหม่ ๆ อาจจะได้ให้ท่านผู้ใช้บริการไม่สะดวก ต้องของอภัยมา ณ ที่นี้
ประกาศ : อ่านกฎในห้องประชาสัมพันธ์ให้เข้าใจก่อนเล่น จะทราบว่า ห้าม ในเรื่องใดบ้าง จะไม่ได้ไม่ขัดอัถรสในการเล่นบอร์ดค่ะ
ประกาศ: -^^-ของให้ทุกท่านสนุกกับการเล่นบอร์ดของพวกเราค่ะ -^^-
Share | 
 

 นิทานเเปล- เสียงที่หายไปกับความคิดถึง

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
~maka~
Wedmaster
Wedmaster


พลังการต่อสู้: 373
ไข่คิชิน: 1
Join date: 16/11/2010

ตั้งหัวข้อเรื่อง: นิทานเเปล- เสียงที่หายไปกับความคิดถึง    Tue Mar 08, 2011 5:01 am

นิทานเเปล- เสียงที่หายไปกับความคิดถึง
มิสะป่วยมานานหลายปีเเล้ว เธอเป็นคุณหนูตระกูลสูงสักศ์
เธอจึงไม่มีเพื่อน มีก็เเต่คนรับใช้ไปวันๆ ริสะเบื่อที่ต้องใช้ชีวิตเเบบนี้ทุกวัน พ่อเเม่ของเธอไม่ยอมให้เธอออกไปไหนเลย
เเละในบ้านหลังเดียวกันมีคนใช้เป็นชายใบ้อยู่คนหนึ่ง ชื่อ ซายะ
ชายชอบมิสะมากเเต่เพราะเป็นใบ้ก็เลยพูดไม่ได้ ซายะก็เลยชอบไปมองที่ชอบมองที่หน้าต่างห้องนอนของมิสะ
เเละมองจนกระทั่งห้องของมิสะจะปิดไฟห้องนอน เขาทำอย่างนี้ทุกวัน
ในหนาวฤดูที่หิมะตกไปยังฤดูร้อน
ซายะนึกขึ้นได้ที่มีฟลุตเก่า ๆ อันหนึ่ง
ในหนาวฤดูที่หิมะตก วันที่เเสงไฟในห้องนอนมิสะส่องสว่าง ซายะเป่าฟลุตเก่า ๆเป็นเพลง เเละเพลงนี้เป็นเพลงที่เเม่ได้สอนไว้เเละเป็นเพลงเดียวที่เขาเป่าได้ มิสะได้หันมามองที่ตามเสียงที่หน้าต่าง ก็เห็นซายะกำลังเป่าฟลุตอยู่ข้างหน้าต่างของเธอ
ทุกครั้งที่ห้องนอนของเธอปิดไฟ
เธอจะขอให้เเม่บ้านทิ้งตะเกียงที่จุดไฟให้เธอ เธอจะนำไปไว้ข้าง
หน้าต่างบอกให้ซายะรู้ว่าเธอยังไม่หลับ
เขาก็จะเป่าเพลงจนกว่าเธอจะดับตะเกียงที่หน้าต่าง เเละเป็นอย่างนี้ไปทุกวัน
วันหนึ่งซายะหายไปจากหน้าต่างของมิสะ ถึง 5-6 วัน มิสะพยายามตามหา ซายะที่หายไปเเต่ก็ไม่เจอ พอถามเเม่บ้านก็เลยพาไปที่ห้องของคนใช้ท้ายบ้านของเธอ
"คุณหนูค่ะ ของอยู่ที่นี้ค่ะคุณหนู เขาเป็นใบ้จึงพูดไม่ได้ "มือของเเม่บ้าน
ก็เปิดประตู
"เขาชื่อซายะค่ะ คุณหนู"
"เป็นไรบ้างซายะ" ถึงเเม้จะพูดไม่ได้เเต่ซายะก็ดีใจมากที่มิสะมาเยี่ยม
"ฉันคิดถึงเสียงฟลุตของเธอนะ"
"ฉันมาตามหาเสียงฟลุตที่หายไปจากหน้าต่างของฉัน"มิสะพูดเเล้วก็พลางยิ้ม หยิบผ้าเช็ดหน้าที่ติดตัวมาโดยเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาให้ซายะ
"ผ้าผืนนี้ฉันให้เธอนะ เก็บไว้ให้ดีนะ"
[size=21]มิสะหยิบฟลุตของขึ้นมาเป่าเป็นเพลงเดียวกับที่ซายะเป่า

[/size]เเละนี่เป็นครั้งเเรกที่ทั้งได้พบกันในละดับที่ใกล้ชิดกันมากขณะนี้
เเละถึงเเม้ซายะจะพูดไม่ได้เเต่ในใจของเขาคิดว่า"เมื่อเขาหายเเละจะไปเป่าอีกเป่าทุกวันเป่าไปตลอดชีวิต
เป่าให้คุณหนูฟัง "เเล้วก็หลับไป



"เสียงเพลงนั้นไม่มีพรหมเเดนไม่ว่าชาติใดภาษาใด พิการเเค่ไหนก็ไม่สำคัญ "

soul-society-signature _________________


ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://soul-society.thai-forum.net
 

นิทานเเปล- เสียงที่หายไปกับความคิดถึง

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
-+soul-society~ SST +- :: -